Kto pyta, nie błądzi

Co to jest ogrzewanie ścienne?

Ogrzewanie ścienne należy do ogrzewań płaszczyznowych. Ciepło przekazywane jest do otoczenia z całej powierzchni, w tym wypadku ściany. Dzisiaj, przy bardzo dobrze izolowanych przegrodach zewnętrznych, niskotemperaturowych źródłach ciepła, ogrzewanie ścienne jest najlepszym sposobem rozprowadzenia ciepła po domu. Gwarantuje ono najlepszy komfort, przy minimalnych nakładach inwestycyjnych zapewniając możliwość szybkiej regulacji (w przeciwieństwie do ogrzewania podłogowego). Ogrzewanie ścienne w zasadzie stosować można wszędzie. To po prostu ściana z wbudowaną wężownicą z rur np. polibutylenowych średnicy 10mm, w której płynie woda o maksymalnej temperaturze do 60°C . Rury umieszczone są w tynku lub pod płytą gipsowo – kartonową. Ciepło przekazywane jest do otoczenia równomiernie na całej wysokości pomieszczenia. W takim pomieszczeniu unoszenie kurzu jest wyeliminowane, a nieprzyjemny proces zapiekania kurzu na elemencie grzewczym nie występuje. Płaszczyzna grzewcza oddając ciepło przez promieniowanie a nie konwekcję eliminuje zjawisko dodatniej – niekorzystnej jonizacji powietrza.

Jakie są wady ogrzewania ściennego?

Dobrze dobrane, zaprojektowane, prawidłowo wykonane i później eksploatowane, wykonane z bardzo dobrych gwarantowanych materiałów jest w zasadzie bez wad.
Pewnym mankamentem może być aranżacja ściany z obrazami. Trzeba uważać by nie przebić rury wężownicy. Ale przy rozstawie 125 mm, dokumentacji powykonawczej (rysunki wymiarowe, zdjęcia) problem jest do opanowania. Innym sposobem jest przewidzenie takiego rozwiązania i ograniczenie wielkości wężownicy do wysokości 1.5 m od posadzki. Jeszcze innym sposobem jest zastosowanie foli termicznej, czułej na ciepło. Folia w trakcie ogrzewania po przyłożeniu do ściany wskaże dość dokładnie przebieg rur w ścianie.

Czy są ograniczenia w stosowaniu ogrzewania ściennego?

Ogrzewanie ścienne może być zastosowane w każdym domu, który został, zostanie wybudowany zgodnie z normą o ochronie cieplnej budynków. Mówiąc wprost przegrody zewnętrzne - ściany muszą spełnić warunek: współczynnik przenikania ciepła U < o.4 W/m2K .

W których pomieszczeniach można stosować ogrzewanie ścienne?

Ogrzewanie ścienne można stosować w zasadzie w każdym pomieszczeni. Szczególnie dobrze będzie służyło w:

  • salonie, pokoju dziennym
  • sypialniach
  • gabinetach
  • pokojach dziecięcych
  • łazienkach
  • pokojach biurowych
  • poczekalniach
  • gabinetach

Jedynym kryterium ograniczającym zastosowanie ogrzewania ściennego jest brak wolnych ścian, szczególnie zewnętrznych, np. kuchnie, biblioteki … . Wtedy można wykonać układ mieszany, ogrzewanie ścienno – podłogowe, lub tylko ogrzewanie podłogowe. Generalnie unikamy stosowania „typowych grzejników” za wyjątkiem łazienkowych ‘drabinko -suszarek’.

Jakie temperatury przyjmujemy w ogrzewaniu ściennym?

Ze względu na wyższe temperatury powierzchni ścian, szczególnie zewnętrznych, temperatura powietrza w pomieszczeniu może być obniżona o 2 do 4 stopni przy zachowaniu komfortu cieplnego. Dlatego do obliczeń zapotrzebowania ciepła można przyjmować zmniejszone temperatury; pokoje dzienne, salony - 18°C, wiatrołapy, hole, korytarze, WC , kuchnie - 16°C , pokoje pracy, gabinety, pokoje dziecinne, siłownie - 17°C , łazienki, pokoje odpoczynku przy saunach, przebieralnie - 22°C , gabinety lekarskie, pokoje zabiegowe -20 °C . Należy pamiętać, zmniejszenie temperatury powietrza o 1°C powoduje zmniejszenie zużycia energii o 5 do 7 %.

Dlaczego ogrzewanie ścienne jest lepsze od innych sposobów ogrzewania?

Jest to w zasadzie jedyne ogrzewanie zapewniające najwyższy komfort cieplny, ogrzewanego pomieszczenia, przy najniższych kosztach eksploatacyjnych, niskich nakładach inwestycyjnych, najlepiej dopasowujące się do geometrii pomieszczenia, ścian. Idealne przy wykorzystaniu niskotemperaturowych źródeł ciepła; gazowych kotłów kondensacyjnych, a szczególnie pomp ciepła.
Jest pozbawione wad ogrzewania grzejnikowego – tradycyjnego:

  • konwekcja i unoszenie kurzu, alergenów
  • wysoka temperatura i nieprzyjemnie buchające gorąco z jednego miejsca - kominy termiczne
  • wysoka temperatura powietrza w pomieszczeniu w celu uzyskania komfortu cieplnego
  • dodatnie – niekorzystne jony w powietrzu

oraz ogrzewania podłogowego:

  • ograniczenie możliwości dowolnej aranżacji wnętrza – meble ograniczające wydajność
  • bezwzględna konieczność stosowania określonych materiałów wykończeniowych na podłodze
  • brak możliwości ich zmiany w trakcie użytkowania
  • przegrzewania stawów, (bóle, stany zapalne) przy złym na „oko” doborze i wykonaniu ogrzewania

Czy do wykonania ogrzewania ściennego potrzebny jest projekt?

Odpowiedz jest prosta i krótka TAK!
Tak naprawdę w zasadzie na każde ogrzewanie potrzebny jest projekt. Na ogrzewania płaszczyznowe szczególnie. Te sposoby ogrzewania mają pewne specyficzne cechy, których na oko nawet z okularem się nie dobierze. Wiele takich instalacji „chodzi”, użytkownicy narzekają, że dali się namówić, a teraz jest za ciepło, za duszno, za drogo, za zimno, itd., itp. Ci pechowcy mają te problemy naprawdę na własne życzenie. Instalator, nawet bardzo dobry, jest, i ma być wykonawcą i za to powinien brać całkowitą odpowiedzialność i odpowiednie do wielkości roboty pieniądze. Jego rola nie polega na doborze ilości i rozstawie rur w wężownicy, doborze średnicy rur, regulacji hydraulicznej, wyborze źródła ciepła i sposobu jego rozprowadzenia w domu. Od tego jest inżynier z uprawnieniami. Inaczej brniemy w Zosię samosię. Nie wiemy, co jest niezbędne, potrzebne, a co jest zbyteczne, nie mamy pojęcia o przewidywanym efekcie, często przepłacamy, a efekty są żałosne. Rury niewiadomego pochodzenia, tanie przypadkowe kształtki, rozstaw na oko aby było bezpiecznie kładzione co 15 cm gdzie wystarczy, co 30 cm. Woda grzewcza nawet 60 o gdy 45 jest wystarczające. Mogę tak bez końca … . Oczywiście projektanci też bywają różni. Ale etyka zawodowa znacznie wyższa, wiedza również. Czasami szwankuje otwartość umysłu na nowoczesne rozwiązania. Ale najważniejsze, projektant ma uprawnienia, nazwisko, adres i odpowiada za to, co jest w projekcie nawet przed sądem, choć często za bardzo marne pieniądze. WARTO ZLECAĆ WYKONANIE PROJEKTU! TO SIĘ NAPRAWDĘ OPŁACA!

Jaka jest temperatura ściany?

Nie ma ograniczeń temperatury wewnętrznej powierzchni ściany zewnętrznej z ogrzewaniem ściennym. Stosując średnie temperatury wody grzewczej 25°C do 50°C temperatura powierzchni ściany będzie wynosiła od 23°C do 43°C

Z czego wykonujemy tynk?

Można wykonywać wszystkie rodzaje tynków. Jedynym ograniczeniem jest temperatura wody w instalacji ogrzewania ściennego. Powyżej temperatury 45°C nie wolno stosować tynków na bazie gipsu. Przy długości ściany powyżej 10 mb należy stosować w tynku dylatacje. Minimalna grubość tynku wynosi 10 mm ponad rurą, co daje łączną grubość tynku około 25 mm. Podłoże pod tynk musi spełniać wszystkie wymagania przyczepności, chłonności podłoża. Najlepiej stosować gotowe mieszanki tynkarskie, szczególnie polecane na trudne podłoża (elastyczność) lub specjalne do ogrzewań ściennych.
Można stosować płyty gipsowo-kartonowe. Wtedy należy wykonać specjalny ruszt, a przed montażem wężownicy (rur i szyny montażowej) założyć specjalne maty, folie odbijające strumień cieplny (efekt lustra termicznego). Przy robotach tynkarskich temperatura otoczenia nie może być niższa niż 10 stopni C.

Czy ogrzewanie ścienne jest tańsze?

Tak, jest tańsze niewątpliwie w eksploatacji. Pozwala ono na obniżenie temperatury powietrza w pomieszczeniu nawet o 4 stopnie C. a to już daje około 20-25% oszczędności energii, czyli kosztów ogrzewania. Mała pojemność instalacji (rury 10 mm), mniejsza bezwładność daje kolejne procenty, tak ze w sumie można obniżyć koszty ogrzewania aż, o 30%, co przy dzisiejszych cenach energii daje wymierny zysk.
Jeśli rozpatrujemy koszty inwestycyjne, nie mogę odpowiedzialnie odpowiedzieć twierdząco. To zależy od budynku, jego geometrii, wymagań inwestora i punktu odniesienia dla porównania. Z doświadczenia, wiem, że koszty budowy instalacji ogrzewania ściennego tylko nieznacznie przekraczają koszty np. ogrzewania podłogowego, lub niskotemperaturowego ogrzewania grzejnikowego. W tym ostatnim przypadku grzejniki są dwu, trzykrotnie większe niż normalnie a, zatem o wiele droższe i mało estetyczne.

Jakie źródło ciepła zastosować w ogrzewaniu ściennym?

W przypadku stosowania kotłów gazowych na parametry wody zasilającej powyżej 55°C należy zastosować układ zmniejszenia pompowego zapewniający wymaganą temperaturę grzewczą. W przypadku stosowania kondensacyjnego kotła gazowego lub pompy ciepła mogą one być bezpośrednio podłączone do instalacji ogrzewania ściennego. Szczególnie dobrze, ogrzewanie ścienne wykorzystuje niskie temperatury czynnika grzewczego uzyskiwanego z pompy ciepła. Ten sposób ogrzewania jest wręcz dedykowany temu sposobowi pozyskiwania ciepła. Urządzenie kosztowne w inwestycji jest niezmiernie tanie w eksploatacji. Ale, należy rozważyć wszystkie za i przeciw, dostępność nośników energii, zapotrzebowanie ciepła dla domu (prawidłowy wyliczony bilans a, nie na oko Pana Kazia) źródło pozyskiwania ciepła ; woda, grunt, powietrze. Prawidłowo dobrane, instalacja ogrzewania, źródło ciepła dadzą wymierne korzyści w postaci oszczędności na eksploatacji, bezproblemowe użytkowanie, komfort cieplny, zadowolenie i satysfakcję.

Czy na wszystkich ścianach można wykonać ogrzewanie ścienne?

Oczywiście. Ale mimo wszystko najlepszym miejscem są ściany zewnętrzne. Zastosowanie tam wężownic grzewczych da najlepszy efekt energetyczny. A to, dlatego że ścianami zewnętrznymi ucieka ciepło. Dodatkowo przebywając w pobliżu takiej ściany mamy efekt wypromieniowania ciepła z nas – często efekt gęsiej skórki mimo wysokiej temperatury w pomieszczeniu. Stosując w tym miejscu wężownice grzewcze ograniczamy skalę tego zjawiska. Tym samym zmniejszamy przenikanie ciepła przez te ściany i praktycznie eliminujemy efekt wypromieniowania ciepła z nas. Dlatego przy niskich temperaturach powietrza i wysokiej temperaturze wewnętrznej powierzchni ściany zewnętrznej mamy odczucie komfortu cieplnego, czyli równowagi energetycznej w otoczeniu i nie odczuwamy żadnego wrażenia cieplnego /zimno, gorąco-duszno/.

Jak wykonać ogrzewanie ścienne

Ogrzewanie – wężownice montujemy głównie na ścianach zewnętrznych w pasach przyokiennych, podokiennych. Eliminuje to wpływ chłodnych powierzchni wewnętrznych ścian zewnętrznych i podnosi znacznie komfort cieplny pomieszczenia. Można też montować wężownice na ścianach wewnętrznych, ale najlepiej w pobliżu otworów okiennych i balkonowych. Wszystkie roboty wykonujemy po postawieniu ścian działowych szczególnie prostopadłych do przegród zewnętrznych. Prace są trochę podobnie do ogrzewania podłogowego. Elementem grzewczym jest też wężownica z rur, tyle, że umieszczona na ścianie i pokryta tynkiem. Optymalnym rozstawem jest wymiar 125 mm między rurami. Można stosować rozstawy mniejsze lub większe. Zależy to od wydajności, wielkości dostępnej ściany i innych parametrów. Doboru powinien dokonać projektant po szczegółowych obliczeniach. Rury są wpinane w specjalną szynę mocującą. Szyna musi być trwale i solidnie umocowana do ściany. Rozstaw między szynami nie może być większy niż 50 cm. Wężownica powinna być w bezpiecznej odległości od krawędzi i naroży ścian, okien, drzwi balkonowych, od konstrukcji stropu i podłogi. W powierzchni zajętej przez rury nie należy prowadzić kabli elektrycznych. Tak wykonane wężownice łączymy w sekcje a następnie podłączamy do rozdzielacza regulacyjnego. Całą gotową instalację napełniamy wodą i dokonujemy próby hydraulicznej. Jeśli wynik próby jest pozytywny możemy przystąpić do tynkowania. Na tym etapie instalacja musi być pod ciśnieniem.

W jaki sposób tynkujemy ściany przy ogrzewaniu ściennym?

Kładzenie tynku należy wykonywać zgodnie z wytycznymi producenta mieszanki tynkarskiej. Bardzo ważne jest podłoże. Musi ono być suche, trwałe, czyste, stabilne i równe. Nie wolno w żadnym wypadku tynkować powierzchni zanieczyszczonych, o zmniejszonej przyczepności. Można stosować tynki tradycyjne lub na bazie gipsu. Najlepiej używać specjalnych zapraw tynkarskich do wykonywania jednowarstwowych tynków maszynowych, przeznaczonych do ogrzewania ściennego. Należy pamiętać:

  • W przypadku stosowania tynków cementowo-wapiennych instalację można wygrzewać, po co najmniej 28 dniach. Temperaturę zasilania podwyższamy o 5°C dziennie zaczynając od 20°C aż osiągnie założoną projektowaną temperaturę eksploatacyjną. Maksymalna temperatura zasilania wynosi 55°C (sprawdzić z wytycznymi producenta tynku).
  • Gdy stosowany będzie tynk na bazie gipsu instalacja może być uruchomiona po 14 dniach. Zaleca się też wstępne wygrzewanie podwyższając temperaturę o 5°C dziennie zaczynając od 20°C aż osiągnie założoną projektowaną temperaturę eksploatacyjną. W tym przypadku maksymalna temperatura zasilania wynosi 45°C (sprawdzić z wytycznymi producenta tynku).

W obu przypadkach niezbędna grubość tynku wynosi 10mm nad rurą, co daje całkowitą grubość tynku ~ 25mm. Należy pamiętać, aby przy robotach tynkarskich temperatura otoczenia nie była poniżej 10 stopni C. W trakcie dojrzewania tynku nie można dopuścić do jego zamarznięcia, jak i zamarznięcia wody w instalacji ogrzewania ściennego!

Jakie są zalety ogrzewania ściennego?

30% oszczędność na kosztach ogrzewania.
Oddawanie ciepła przez przyjemne promieniowanie, brak konwekcji i krążenia kurzu i alergenów.
Przyjemnie ciepłe ściany i równomierny rozkład temperatury na całej wysokości pomieszczenia.
Wystarczająca temperatura powietrza w pomieszczeniu od 16 stopni zapewniająca komfort cieplny.
Estetyczny wygląd pomieszczenia pozbawionego grzejników i smug kurzu na ścianach.
Zdrowy mikroklimat, ogrzewanie ścienne nie powoduje niekorzystnej jonizacji powietrza.
Duża zdolność do samoregulacji, podwyższenie temperatury w pomieszczeniu redukuje ilość ciepła oddawanego przez ścianę, co wpływa na dodatkową oszczędność w zużyciu energii.
Mała bezwładność ułatwiająca regulację termostatyczną.
Wężownice można stosować latem do systemu chłodzenia.
Niska temperatura wody w instalacji umożliwia stosowanie niekonwencjonalnych źródeł ciepła.