Ogrzewanie ścienne, trochę historii

Ogrzewanie ścienne, podobnie jak i podłogowe należy do rodziny ogrzewań płaszczyznowych. W tym sposobie ogrzewania ciepło przekazywane jest do otoczenia z całej powierzchni grzejnej; ściany, podłogi. Jest to najstarszy znany sposób luksusowego ogrzewania. Pierwsze tego typu ogrzewanie w starożytności zastosowali Rzymianie. Wykorzystywali do tego celu gorące powietrze, rozprowadzane pod podłogą specjalnymi kanałami. Innym znacznie trudniejszym technicznie sposobem było rozprowadzenie nagrzanego powietrza w ścianach. Jak widać na zdjęciach był to cały system ceramicznych rur, którymi płynęło gorące powietrze, nagrzewając marmurowe ściany zimą i chłodząc je latem. Ogrzewano w ten sposób łaźnie, pałace, domy bogatych Rzymian rozsiane po całym Imperium. Tego typu ogrzewanie zwano Hypokanstum.

Na zdjęciach ruiny willi bogatego patrycjusza rzymskiego na Sycylii.

Przebieg kanałów i rur ceramicznych do rozprowadzania gorącego powietrza.

Plan ogólny ogromnej posiadłości.

To inny aspekt codziennego życia, ale równie istotny dzisiaj i wtedy.

W XX wieku wrócono do pomysłu Rzymian. Zaczęto stosować ogrzewanie podłogowe, z klasycznych materiałów; stal, miedź. Jednak dopiero tworzywa sztuczne, w tym rewelacyjny polibutylen, zapoczątkowały masowe stosowanie wodnego ogrzewania podłogowego. Logicznym następstwem tego nowoczesnego higienicznego ogrzewania stało się ogrzewanie ścienne. Do wszystkich znanych zalet dochodzi jeszcze jedna; energooszczędność, energooszczędność a zatem niższe koszty eksploatacyjne w relacji do ogrzewań tradycyjnych.