Temperatury w ogrzewaniu podłogowym

Do obliczeń ciepła zapotrzebowania przy zastosowaniu Ogrzewania podłogowego nalezy przyjmować takie same temperatury obliczeniowe jak dla Ogrzewania konwekcyjnego nie uwzględniając straty ciepła przez przenikanie podłogi. Ona Jest Tym w pomieszczeniu płyta grzewcza. Wyliczone w dziesięć Sposób Zapotrzebowanie na ciepło nie Powinno Przekraczać 100W / m2 wolnej powierzchni grzewczej (np. bez stałych mebli, szaf wbudowanych, Przyborów sanitarnych itp.).

Podstawowe znaczenie dla prawidłowego działania ogrzewania podłogowego z punktu widzenia fizjologii człowieka jest maksymalna temperatura powierzchni posadzki. Temperatury podłóg, których nie należy przekraczać są następujące:

+ 27°C – praca stojąca lub w pomieszczeniach, w których ludzie przebywają w bezruchu
+ 29°C – pomieszczenia mieszkalne i biurowe (zalecane 27 °C)
+ 30°C – przejścia, korytarze, hole
+ 33°C – pomieszczenia łazienek, hale pływalni i pomieszczenia o krótkim pobycie ludzi
+ 35°C – strefy wydzielone, strefy brzegowe pod oknami, balkonami w pasie szerokości nie większej niż 1 m.

Temperatury powierzchni podłogi i strumień cieplny wiążą się bezpośrednio z temperaturami wody grzewczej przepływającej przez wężownicę grzejnika podłogowego. Maksymalna temperatura wody przepływającej może wynosić 55 °C przy zalecanym spadku temperatury 10 °C. Tak niska temperatura to także mniejsze straty ciepła na rurociągach tranzytowych zasilających stację rozdziału ciepła - rozdzielacz. Przyjmowane parametry wody grzewczej to: 55/45 °C; 50/40 °C; 45/35 °C.

Ograniczenia temperatury podłogi powoduje ograniczenia maksymalnej wydajności ogrzewania podłogowego:

  • do ok. 100W/m2 – pomieszczenia mieszkalne
  • do ok. 150W/m2 – strefy brzegowe pomieszczeń mieszkalnych
  • do ok. 120W/m2 – łazienki

Ogrzewania podłogowego nie wykonuje się m.in.:

  • pod meblami ustawionymi bezpośrednio na podłodze, gdzie odstęp między podłogą a spodem mebla jest znikomy (poniżej 10cm) m.in. szafek kuchennych, regałów, szaf.
  • pod wannami i brodzikami
  • pod stojącymi miskami ustępowymi i bidetami
Przebieg temperatury na powierzchni podłogi Przebieg temperatury na powierzchni podłogi
Strefa brzegowa o podwyższonej temperaturze Strefa brzegowa o podwyższonej temperaturze
Temperatura powierzchni podłogi i gęstość strumienia Temperatura powierzchni podłogi i gęstość strumienia

Drugi diagram obrazuje zależność strumienia cieplnego i temperatury powierzchni podłogi od rozstawu ułożenia rur grzewczych. Poprzez zmianę temperatury wody grzewczej uzyskujemy różne temperatury powierzchni podłogi i strumienie cieplne przy tym samym rozstawie. Poprzez zagęszczony rozstaw ułożenia rur można znacznie podnieść temperaturę w strefach brzegowych w stosunku do pozostałej powierzchni pomieszczenia, mimo że w obu obwodach grzewczych (powierzchniach) mamy do czynienia z taką samą temperaturą wody grzewczej.

Na rozkład temperatury powierzchni podłogi wpływa sposób ułożenia rur w formie wężownicy. Można wyróżnić dwa odmiennie pracujące układy, które charakteryzują się różnym rozkładem temperatur, tj. meandrowy i ślimakowy.

Układ meandrowy wężownicy i rozkład temperatury Układ meandrowy wężownicy i rozkład temperatury

W układzie tym charakterystyczny jest spadek temperatury podłogi wraz z kierunkiem przepływu wody grzewczej. Może być stosowany do zróżnicowania temperatury powierzchni posadzki.

W celu uzyskania równomiernego rozkładu temperatury na powierzchni podłogi (płyty grzewczej) należy stosować rozkład wężownicy zwany ślimakowym. To zapewni prawie jednakową temperaturę. Również sposób układania jest prostszy gdyż rura jest zaginana tylko pod katem prostym 90° co eliminuje niebezpieczeństwo jej złamania. Układ ślimakowy polecany jest jako optymalny.

Układ ślimakowy wężownicy i rozkład temperatury Układ ślimakowy wężownicy i rozkład temperatury